ARVINDUS

Poëzie

De Optocht Marcheert al Lachend Voorbij

DE OPTOCHT MARCHEERT AL LACHEND VOORBIJ

De optocht marcheert al lachend voorbij.
Ik sta aan de kant, kan niet mee in die rij.

Sluiers en maskers en toeters en bellen
die het ook wel zonder mij kunnen stellen.

Vol van verbazing kijk ik ze na
voordat ik zelf naar de overkant ga.